نشان ملی ثبت(رسانه‌های دیجیتال)

دسته بندی: پراگرسیو راک


Gomshodeye Abadi 1

زیبای آشفته

نویسنده: امیر بهاری

«گمشده‌ی ابدی» یک منظومه‌ی بی‌کلام است که خلا تنهایی بشر در هزاره‌ی سوم را روایت می‌کند و با لمحه‌ای از موسیقی موطنِ مولفش در پی یافتن بیان شخصی در موسیقی راک است، این تلاش در طراحی مسیر ملودیی‌هایی که گیتار الکتریک می‌نوازد، مهمترین ویژگی آلبوم است. «گمشده‌ی ابدی» پی‌رنگ روشنی دارد اما از این شاخه به آن شاخه رفتن‌های پی‌درپی باعث شده تا به ساختار نهایی یکدستی نرسد.  

پویان قندی در این آلبوم از یک سو در پی یافتن بیان شخصی در نوازندگی گیتارش است و از سوی دیگر نظر به ترکیب سبک‌های موسیقی امروزی راک دارد، درعین‌حال سعی کرده داستانی را هم به شکل ضمنی روایت کند. نکته مهم و متمایز این آلبوم نسبت به نمونه‌های مشابه ایرانی، شکل بیان گیتار الکتریک است که البته این ویژگی قابل تعمیم به تمام آلبوم نیست.

آلبوم در ساختن یک فضای هارمونیک منحصربه‌فرد که در این سبک اهمیت ویژه‌ای دارد، چندان موفق نیست. این موضوع هم به آشفتگی آلبوم از منظر سبک‌شناسی باز می‌گردد. آلبوم ذهنیت پراگرسیو راک دارد، گذر به پست راک می‌کند گاه به گاه سایکودلیک‌ راک می‌شود و بعضا تلاش می‌کند تا فضایی مشابه موسیقی امبینت را تجربه کند. اینکه آلبومی بخواهد از چند سبک و درونمایه استفاد کند به خودی خود ضعفی برای یک آلبوم‌ محسوب نمی‌شود اما نیاز به اتخاذ یک رویکرد مشخص دارد. مثلا اگر الگوی ساختار اصلی بر مبنای سبکی مشخص باشد، شاید بتوان با هوشمندی، المان‌های سبک‌ها و زیرسبک‌های دیگر را هم استفاده کرد البته با همین رویکرد هم انتخاب گونه‌هایی که بشود به هارمونی‌های مشترکی در آنها رسید، کار آسانی نیست. شکل چیدمان سازها از توفیقات این آلبوم است ولی در طراحی لایه‌های زیرین -که اهمیت ویژه‌ای در این جنس موسیقی دارند- چندان موفق عمل نشده است.

با این همه «گمشده ابدی» نمونه تمیز و در جزئیات با دقت طراحی شده‌ی موسیقی راک امروز است. سطح کیفی نوازندگی‌ها قابل تحسین است. سازهای مختلف از جمله درامز به خوبی و با طراحی مشخصی اجرا شده‌اند و این آغازی برای پویان قندی است که پتانسیل آن را دارد تا هنرمندی صاحب جایگاه در آینده باشد.

راک پراگرسیو راک پویان قندی گمشده ابدی امیر بهاری آوای همنواز

برای خرید و دانلود آلبوم گمشده‌ی ابدی به وب‌سایت بیپ‌تونز مراجعه کنید.

آراء منتقدان: 0 ( 0 رای)
05 آبان 1397
Darreh Khamoosh 1

از نفس افتاده‌گان

نویسنده: امیر بهاری

«دره‌ی خاموش» یک آلبوم الکترونیک راک است، فضایی از موسیقی راک که در دهه ۸۰ میلادی وارد جریان اصلی موسیقی شد و به مرور طرفداران بسیاری پیدا کرد و امروز یکی از مهم‌ترین زیرسبک‌های راک در موسیقی مردم‌پسند محسوب می‌شود. گروه‌های راک ایرانی چندان تمایلی به زیبایی‌شناسی این سبک نداشتند. با رشد فزاینده‌ی موسیقی الکترونیک در ایران، این استایل از موسیقی راک هم کمی بیشتر مورد توجه قرار گرفت اما تا اینجای کار این گروه «بادزنگ» است که توانسته یک موسیقی استاندارد در این سبک ارائه کند.

«دره‌ی خاموش» نظر به دل‌مشغولی‌های علیرضا احمدزاده دارد. ترانه‌های او تلاش می‌کنند دغدغه‌های انسانی را توصیف کنند که بی‌خود و بی‌جهت، در راهی بدون انتها در تکاپوست؛ راهی که به «دره‌ی خاموش» منتهی می‌شود. این آلبوم همانقدر که وصف حال تأسف‌بار اهالی موسیقی در مشهد است، توصیف وضعیت موسیقی راک در ایران هم هست. جریانی که معلوم نیست چرا به آن پویایی لازم نرسید و هم‌چنان به‌رغم ادعاهای آن‌چنانی خودش را در دنیای محدودی گرفتار کرده است. آلبوم از منظر تلفیق شعر و موسیقی در قیاس با آلبوم قبلی گروه پیشرفت کرده است اما همچنان وفاداری به محتوای اشعار باعث شده‌ است به تلفیق آن‌چنان موفقی دست پیدا نکند.

مسعود فیاض‌زاده تلاش کرده است تا به‌عنوان یک پروژه‌ی فرعی در کنار فعالیتش در گروه «ماینس‌وان»، در همراهی با احمدزاده کارهایی شخصی‌تر را در «بادزنگ» انجام بدهد. به‌رغم‌ اینکه «ماینس‌وان» امکانات و ابزار موسیقایی بیشتری در اختیار دارد از منظر فرم و ساختار، «بادزنگ» یک‌دست‌تر و به ژانر مطبوع خود وفادارتر است.

در دو، سه دهه‌ی اخیر مسئله‌ی ژانر دچار دگرگونی شده است و بسیاری از هنرمندان و صاحب‌نظران دیگر قائل به ژانر نیستند. عبور از ژانر به خودی خود آسیب‌زننده نیست ولی در ایران تقریباً منجر به آشفتگیِ ناهنجاری شده است. در این وانفسا اتفاقا اگر کسی تلاش کند بر الگوهای یک ژانر وفادار باشد، بالذاته کار جالبی انجام داده است و اگر این تلاش منجر به ساختاری منسجم شود، اثر هنری قابل تاملی خلق کرده است. «دره‌ی خاموش» از گروه بادزنگ چنین آلبومی است.

امیر بهاری ماینس وان نشر موسیقی کوک علیرضا احمدزاده گروه بادزنگ مسعود فیاض زاده دره خاموش الکترونیک راک

برای خرید و دانلود آلبوم دره‌ی خاموش به وب‌سایت بیپ‌تونز مراجعه کنید.

آراء منتقدان: 2.2 ( 6 رای)
10 مهر 1397
photo 2017 09 18 15 38 01

مشق‌های خط نخورده

نویسنده: امیر بهاری

آلبوم «روایت مسطور» برخلاف طرح جلدش طنز نیست، تلاشی برای تولید یک کانسپت آلبوم (آلبوم موضوعی) در سبک پراگرسیو راک است و اتفاقا در تکاپوست تا جهان را خیلی جدّی و عمیق ببیند که البته موفق نشده است.

مشکلات «روایت مسطور» از همان طرح جلد آلبوم آغاز می‌شود. طرح جلدی که می‌خواهد به تأسی از نمونه‌های انگلیسی و امریکایی دهه ۱۹۷۰، نگرش خاصی را منتقل کند ولی بیشتر شبیه کاریکاتوری از ایده‌های ناب بعضی طرح‌‌جلدهای سبک پراگرسیو راک شده است.

در «روایت مسطور» شما با اثری مواجه هستید که توان نوازندگانش در سطحی پایین‌تر از ایده‌ی آلبوم و سبک مورد نظر گروه است.

به عنوان مثال در اواخر همان قطعه‌ی اول (فانوس) پاساژی وجود دارد که نوازندگان از پس اجرایش برنیامده‌اند. این کاستی‌ها در اجرا باز هم در آلبوم تکرار می‌شود و معلوم نیست چرا گروه ورطه این بخش‌ها را حذف نکرده‌ است. از مهم‌ترین شاخصه‌های موسیقی پراگرسیو راک، توانایی بالای نوازندگان‌اش در اجرا (منظورم از توانایی صرفاً با تمپو بالا نواختن نیست)، استفاده از کسر میزان‌های عجیب و پیچیده، و ساختن قطعات با تعداد ضرب‌های نامتعارف است. هنرمندان این سبک با ویژگی‌هایی از این دست حساب خودشان را از جریان اصلی راک و پاپ جدا کرده‌اند. 

نواختن ریتم‌هایی آن‌گونه، جدای پنجه‌های تربیت‌شده، ذهن توانایی می‌طلبد، اما در «ورطه» نه پنجه‌ی قدرتمندی دیده می‌شود و نه ذهن تربیت شده‌ای برای این جنس موسیقی.

روزنه‌ی امید در این آلبوم همان خود گروه است که ظاهراً همه‌ی اعضایش زیر ۲۵ سال دارند و به اشتباه مشق‌هایشان را منتشر کرده‌اند. مشق‌هایی که گرته‌برداری ضعیف از گروه‌های بزرگ این جریان است. ورطه در آغاز راه است و با تمرکز بیشتر می‌تواند آینده‌ی بهتری برای خود رقم بزند. 

برای خرید و دانلود آلبوم روایت مسطور به وب‌سایت بیپ‌تونز مراجعه کنید.

آراء منتقدان: 0.9 ( 8 رای)
17 مهر 1396
بالا