نشان ملی ثبت(رسانه‌های دیجیتال)

مرور آلبوم «با ما دمی»

محافظه‌کاریِ متهورانه نویسنده: علیرضا جعفریان

آراء منتقدان: 0 ( 0 رای)
ba ma dami2

با آلبوم از دو زاویه‌ی متفاوت و متضاد می‌توان روبه‌رو شد. آنچه ارائه‌شده احتمالاً در خشک‌ و محافظه‌کار‌ترین نحله‌ی موسیقی ایرانی دسته‌بندی می‌شود: جریانی که نوازندگی سنتور با مضراب‌های بدون نمد برایش به نوعی نماد بدل شده است. تقریباً تمامِ چهل و پنج دقیقه‌ی آلبوم، به جز لحظات کوتاهی که دشتی می‌شنویم در بیات ترک ساخته‌ شده است. قطعات با یکدیگر ارتباط مدال دارند و در توالی آن‌ها گوشه‌های بیات ترک، با بیشترین حد وفاداری و کمترین حد خلاقیت نواخته و خوانده می‌شوند. این وفاداری حتا در قطعات ضربی هم تمام و کمال حفظ شده است. همان ابتدای آلبوم با شنیدن تصنیف «هلاک من» به روایت دوامی می‌توان حدس زد سازندگان آلبوم بیشتر به حفظ اثر هنری علاقه‌مندند تا خلق آن. مواجهه با یک چهارمضراب ردیفی در قطعه‌ی بعدی این حدس را به یقین نزدیک‌تر هم می‌کند. جالب است که حتا در قسمتی از آلبوم که صاحب اثر دست به خلق می‌زند و یک تصنیف را آهنگسازی می‌کند (تصنیف «شکن در شکن»)، باز هم در ملودیِ اصلی آن، نغمه‌های یک تصنیف قدیمی (تصنیف «همچو فرهاد») شنیده می‌شود.

از طرفی با نگاهی دیگر، تقریباً همه‌ی مشخصه‌هایی که صحبت‌شان رفت می‌توانند نه محافظه‌کارانه، که متهورانه دیده شوند: صاحب اثر بیم و هراسی از این ندارد که یک چهارمضراب ردیفیِ بارها نواخته و شنیده‌شده به گوش مخاطب تکراری به نظر برسد. همانطور که هراسی از نواختن سنتور با مضراب‌های چوبی ندارد. او آزادانه و بی‌محابا، بدون اینکه در بند سلایق مخاطب اسیر شود اثر هنری‌اش را ارائه داده است. این رویه در آواز و همچنین نوازندگی ساز نی هم دیده می‌شود. نوازنده‌ی نی علاقه‌ای به استفاده از تکنیک‌هایی که صدا را نرم می‌کند و یا منجر به حذف برخی صداهای اضافه‌ی معمول در نوازندگیِ نی می‌شود نشان نداده است. خواننده آزاد و بی‌پرواست، تحریر‌هایش در دل موسیقی حل شده‌اند و به نظر نمی‌رسد در بندِ ارائه‌ی تکنیک‌های آوازی باشد. در نهایت آن ارتجاع و محافظه‌کاری، در تضاد با نوعی تهور و بی‌پروایی، در کنار تبحر نوازندگان و خواننده، با ما دمی را شنیدنی کرده است.

برای خرید و دانلود آلبوم با ما دمی به وب‌سایت بیپ‌تونز مراجعه کنید.

08 اردیبهشت 1399

ارسال دیدگاه


دیدگاه‌ها


  • فرشاد 5 ماه پیش(08 اردیبهشت 1399 ساعت 04:02)

    من فکر می کنم شنیدار نویسنده ی محترم در حد 50 ثانیه از هر بخش موسیقی آلبوم در وبسایت بیپ تونز بوده و مطلب رو بر همین اساس نوشته اند. منظور نویسنده از تکنیک نرم کننده ی صدای نی مشخص نیست. آیا منظور اجرای بم نرم است یا منظور تکنسک اجرایی دیگریست؟ نوازنده ی نی این اثر در سایر آثار منتشره ی خود نشان داده از توانایی بسیاری در صدای بهینه ی نی برخوردار بوده و برخلاف بسیاری از نی نوازان که در تولید صدای سالم نی در محدوده های مختلف آن مشککل دارند، صدای نی ایشون بسیار خالص و شفاف و بدون اصوات اضافه بوده علاوه بر آن ایشون در اجرای بم نرم هم در سایر آثارشون بسیار توانا بوده اند. نکته ی دیگر به ساختار این نوع موسیقی بر می گردد که شتید نام اون رو بتوانیم بگذاریم ردیف محور یا شاید سنت محور و با این تفاسیر قرار نیست چیزی خارج از چهارچوچ های رایج این نوع موسیقی در این آلبوم بشنویم که عوامل اجرایی هم در ارائۀ اثر به آن اصول کاملا وفادار بوده اند و قصدی به انجام کارهای عجیب و غریب تحت عنوان نوآوری نبوده.

بالا