نشان ملی ثبت(رسانه‌های دیجیتال)

دسته بندی: موسیقی مردم‌پسند


55Th Street 00

بازی کوچک با سازِ کوچک

نویسنده: امیر بهاری

وقتی کسی با آموخته‌هایی متوسط به واسطه‌ی وضعیت ناهنجار بازار موسیقی بیاید و با ساز هارمونیکا یک آلبوم بازنوازی (شانزه‌لیزه) منتشر کند و داوران کم‌سواد (حداقل در قِبال ساز هارمونیکا و اصول موسیقی پاپ) لوح تقدیر جایزه‌ی باربد در شاخه‌ی موسیقی پاپ بدون کلام را به او تقدیم کنند ماحصلی جز این ندارد؛ تولید یک آلبوم دیگر بر همان منوال.

آلبومی با محوریت هارمونیکا (ساز‌دهنی) که بخش عمده‌ی آن بازنوازی (کاور) است، به دو دلیل در همان بدو امر راه سختی انتخاب کرده است؛ اول اینکه هارمونیکا سازی محدود است و در قالبِ سازِ اصلی پیش برنده‌ی ملودی‌ها، کار را سخت می‌کند و توانایی حرفه‌ای می‌طلبد و دوم اینکه بازنوازی به نیت کار هنرمندانه، به ذات، پیچیدگی‌ها و دشواری‌هایی دارد. در آلبوم «خیابان پنجاه و پنجم» نه نوازنده آنقدر قدرتمند است که با سازی مثل هارمونیکا مخاطب را به حظ و لذت برساند و نه بازنوازی‌ها با تفاسیری بدیع نواخته شده‌اند تا آلبوم جایگاهی هنرمندانه پیدا کند.

ارزان بودن هارمونیکا مهم‌ترین دلیل مطرح شدن این ساز در بستر موسیقی بلوز بود، جایی که شکوفا شد. سیاه‌پوستانی که در نیمه‌ی اول قرن بیستم شرایط به سامانی نداشتند می‌توانستد این ساز خیلی ارزان (حدود ده سنت) را تهیه کنند. بعدها کمی ماجرا تغییر کرد و در موسیقی جز و موسیقی‌های امروزی هم جایگاهی برای خود دست و پا کرد. به واسطه‌ی محدودیت‌های فنی و فیزیکی کسانی که نوازندگانی شاخص برای این ساز محسوب می‌شوند، کاری کرده‌اند کارستان که تا به اینجا رسیده‌اند؛ توتس تیلمن (Toots Thielemans)، جیمز کاتن، لیتل والتر، جان پوپر و .... برای انجام چنین کاری به ادراکی فراتر از آنچه در این آلبوم حس می‌شود، نیاز است.

آلبوم هارمونیکا محورِ «خیابان پنجاه و پنجم» در بهترین حالت ممکن آلبومی در سَبک موسیقی سبُک (لایت میوزیک) است البته  به دلیل وجود صداهای اضافه و نامانوس  - مثل صدای دیستورت (غیرطبیعی) گیتار الکتریک یا حضور مزاحم درامز در برخی جاها، حتی در این سبک هم آلبوم موفقی محسوب نمی‌شود.

هارمونیکا امیر بهاری خیابان پنجاه و پنجم آزاده مهدوی آزاد

برای خرید و دانلود آلبوم خیابان پنجاه و پنجم به وب‌سایت بیپ‌تونز مراجعه کنید.

آراء منتقدان: 1.3 ( 5 رای)
18 فروردین 1398
Naboudi To 1

موزیکِ شیکِ رمانتیک

نویسنده: سعید یعقوبیان

موسیقیِ «نبودی تو» را می‌توان در این عبارت خلاصه کرد: کنار هم نشاندنِ بی‌ربطِ عناصری بی‌ربط و در عین حال نخ‌نما. شیوه‌ی تنظیم و هارمونیزه کردنِ نُه ترانه‌ای که در این آلبوم گنجانده شده عمده‌ترین عنصرِ تاریخ مصرف گذشته‌ی مجموعه است. صدای خواننده نیز معمولاً بی هیچ ایده‌ی مشخصی، در فواصلی مستعمل، بر فضاسازی‌هایی سوار می‌شود که حاصلِ نازل‌ترین فرمول‌های نیم قرن پیش‌اند.

این حد از عادی شدنِ فقدان خلاقیت یا عدمِ لزومِ وجودِ هرگونه خلاقیت در آثار مردم‌پسند در ایران حقیقتاً شگفت‌انگیز است. یک روز تصمیم می‌گیریم آلبومی منتشر کنیم که «بگیرد»! چه نوع موزیکی؟ گیتار الکتریک و بیس و درامزی داشته باشیم و روی آن خواننده‌ای با سبقه‌ی آواز سنتی! با چهچهه، شعرهای معاصری بخواند. یک ترانه با شعر مولوی هم داشته باشیم. هم مد روز است و هم ارادت‌مان به ادبیات کلاسیک را نشان می‌دهد. لازم هم نیست وقت بگذاریم و شعری از دیوان‌اش پیدا کنیم. همان «در هوایت بی‌قرارم» خوب است. اگر یک بخش کوتاه، کلام انگلیسی هم لابلای شعر مولوی بپیچیم شیک بودن را به اوج رسانده‌ایم. ضبط درامز آکوستیک دردسر دارد. از سمپل استفاده می‌کنیم اما باید حواس‌مان باشد طوری خروجی بگیریم که همه چیز تا حد امکان صدای طبیعی بدهد. جاهای خالی را هم یا سولوی گیتار الکتریک یا تک‌سیم‌های یک سه‌تار پر می‌کند. در پایان، یک نکته‌ی بسیار اساسی را اما نباید فراموش کرد و آن اینکه محصول نهایی، حسابی باید عاطفه‌برانگیز باشد: پس همه‌ی خط‌ها را در میکس پر می‌کنیم از ریوِرب!

«نبودی تو» از چنین عزمی برآمده است. همه‌ی اجزای آن روی آب معلق‌اند. این شبه ژانر که نزدیک به دو دهه‌ است در موسیقی ایران باب شده، با عنوانِ «تلفیقی» منتشر می‌شود؛ اما کدام تلفیق؟ چه اشتراکاتی بین کدام شاخه‌های مستقل موسیقی، کدام فرزند سالم را به بار می‌آورند؟ علی‌رغم باور مصنفین این آثار، این آلبوم‌ها را باید در شاخه‌ی موسیقی مردم‌پسند طبقه‌بندی کرد اما در آلبومی چون «نبودی تو» بی‌ربط بودن‌ها منتسب کردنِ آن به یک ژانر مشخص را نیز دشوار می‌کنند. اگر بگوییم این موسیقی پاپ است صرفاً به لحاظ شأن و وجاهت موسیقایی آن است وگرنه تنها ویژگی سبکی آن را باید تلاش برای فقدان هرگونه خلاقیت دانست.

برای خرید و دانلود آلبوم نبودی تو به وب‌سایت بیپ‌تونز مراجعه کنید.

آراء منتقدان: 0.5 ( 7 رای)
17 بهمن 1397
A Waltz For Janan 1

رقص اندوهگین

نویسنده: امیر بهاری

«والسی برای جانان» از آن دست آلبوم‌هایی است که به نسبت، استاندارد تولید شده است اما به لحاظ سبکی تکلیف روشنی ندارد و معلوم نیست کدام گروه مخاطب را در نظر گرفته است.

«والسی برای جانان» از یک طرف آلبوم موسیقی «سبُک» نه به معنای ارزشی بلکه به معنای سَبکی است اما نوع نوازندگی و گاهی مسیری که ملودی‌های اصلی (اغلب با ویولن) طی می‌کنند چندان مسیر راحتی نیست تا به عنوان یک آلبوم سبُک (light music) آن را بپذیریم (حضور جمعی از شاخص‌ترین نوازندگان ایرانی هم این گمان را قوت می‌بخشد) و اگر بنا باشد یک تجربه‌ی جدی در آهنگسازی باشد، وجود این همه صدا و شلوغی که اغلب کلیشه‌ای استفاده شده‌اند چه علتی می‌تواند داشته باشد؟

ارکستراسیون و بافت آلبوم کلیشه‌ی آلبوم‌های سبُک را دارد ولی به علت نامشخص بودن رویکرد پدید‌آورنده و موسیقی‌اش نمی‌توانیم  این ویژگی را منفی یا حتی مثبت ارزیابی کنیم.
در بخش‌هایی از آلبوم به‌خصوص خط ملودی‌هایی که برای ویولن نوشته شده، پیچیده است و نوازنده خوب از پس اجرای آنها برآمده اما نوع ارکستراسیون، تنظیم‌ها و حتی مدولاسیون‌ها، کلیشه‌ای و ساده هستند و چندان سنخیتی با آن فضای تلخ و گاه سیاه آلبوم ندارند. آلبوم گاهی شبیه به آثار انیو موریکونه پیش می‌رود و گاهی به شکل آثار بی‌کلام بعد از انقلابِ آهنگسازانی مثل چشم آذر و لاچینی بدل می‌شود ولی در نهایت نه آن موسیقی سبُکی است که مخاطب حین مطالعه و انجام کاری یا نوشیدن قهوه گوش کند و نه به قدر لازم از منظر شیوه و نوع جایگاه خودش را روشن می‌کند که در فرم و ساختار دیگری آن را بپذیریم.

امیر عظیمی والسی برای جانان امیر بهاری ویولن پاپ موسیقی مردم پسند

برای خرید و دانلود آلبوم والسی برای جانان به وب‌سایت بیپ‌تونز مراجعه کنید.

آراء منتقدان: 1.3 ( 8 رای)
10 بهمن 1397
بالا