نشان ملی ثبت(رسانه‌های دیجیتال)

دسته بندی: راک


Jalboat 1

جالبوت بدون حس و حال همیشگی

نویسنده: امیر بهاری

«جالبوت» که در بندرعباس شکل گرفته است در آلبوم معرفِ خود(جالبوت) به خوبی جهان موسیقایی خود را توصیف می‌کند؛ موسیقی بندرعباسی با ادبیات راک. جالبوت چند ویژگی کلیدی دیگر هم دارد؛ حساسیت در انتخاب ترانه (لیریکس)، ترکیب یکدست نوازندگان و اتکا به یک خواننده‌ی با تکنیک.

در چهار سال اخیر جالبوت با اجراهای زنده خود را در فضای موسیقی ایران مطرح کرد. در این اجراها جالبوت تصویر یک گروه با تکنیک که حس و حالی قوی هم دارد را برای مخاطبش ساخت. در آلبوم ویژگی اول تثبیت شده  اما «حس و حال»ِ جالبوتی کمی آسیب دیده است. آن حسِ آزادی که در اجراهای زنده از گروه به مخاطب منتقل می‌شود در آلبوم جای خود را به محافظه کاری داده است.  مهم‌ترین آسیب در این زمینه در مرحله پالایش صوتی (میکس و مَسترینگ) اتفاق افتاده است. مواجه یک هنرمند صدابردار و پالایشگرِ صوتی با چنین محتوایی مقتضیات خاص خودش را دارد. به نظر می‌آید تمرکز بر این مسئله که صدای خواننده به حد کافی واضح و دقیق و اهم از صداهای دیگر به گوش مخاطب برسد، منجر به فراموش کردن جزئیات دیگر شده است.

این گروه در آلبوم اولش تنها یک ترانه(شعر) با عنوان «اَمون از زمونی» از ابراهیم منصفی چهره برجسته و پر بحث بندرعباسی خوانده است .«اَمون از زمونی»  از نقاط ضعف آلبوم در آهنگسازی است. ترانه‌هایی منصفی پتانسیل بالایی برای آهنگسازی دارد و «اَمون از زمونی» هم روی کاغذ چنین قابلیتی را نشان می‌دهد در واقع تلفیق شعر و موسیقی در این ترانه آن چنان که انتظار می‌رود رخ نداده است.

«جالبوت» فضای متنوعی دارد و در عین حال به واسطه آنچه که از ریتم‌ها و از هارمونی‌های موسیقی هرمزگان در خود دارد، فرم و ساختار خود را  به خوبی سامان داده است. ترانه پایانی به نوعی تشریح و غایت مانیفست «جالبوت» است؛ ترکیب شعر «داروگ» نیما با عباراتی وِرد گون از فرهنگ موسیقایی بندرعباس و تلفیق صدای آشنای موسیقی راک با ریتمی آشنا از موسیقی بندری.

برای خرید و دانلود آلبوم جالبوت به وب‌سایت بیپ‌تونز مراجعه کنید.

امتیاز: 0
09 فروردین 1399
Hezartoo 1

سکته‌ی ادبی در قلب راک

نویسنده: امیر بهاری

موسیقی راک در ایران به واسطه‌ی نقدهای فنی بسیاری که در مقطعی از زمان به آن وارد شد،‌ شروع به اصلاح نواقص خود کرد؛ اما این‌بار قافیه را به محتوا باخت. منظور از «راک» این‌جا جریان کلی موسیقی آلترناتیو داخل ایران نیست، بلکه مقصود آن گروه‌هایی هستند که همواره در رعایت چهارچوب استاندارد و تقریباً کلاسیک ژانر راک کوشیده‌اند. آلبوم «هزارتو» نیز استاندارهای موسیقی راک را تاحدود زیادی رعایت کرده و نوازندگی‌ها، تنظیم و فرم خوانندگی در آن قابل‌ قبول است. هرچند نوع دقت تکنیکی و تمیز بودن آلبوم آن را کمی از روح «راک بودنش» دور کرده، اما قابل اعتنا و تأمل برانگیز است. از تأثیر حضور «علی باغفر» نوازنده‌ی باتجربه و مسلط درامز این آلبوم هم نباید گذشت که به عنوان نوازنده‌ی مهمان در آلبوم حضور داشته است.

در چنین آلبوم‌هایی که بستر موسیقایی قابل‌قبولی دارند، ایده‌هایی در پسِ متنِ ترانه‌هاست که می‌تواند آلبوم را عمق داده، مکمل بخشِ سازیِ اثر شود و به نوعی حتا آلبوم را نجات دهد؛ اما در مورد «هزارتو» این اتفاق نیفتاده است. ترانه‌ها نقطه‌ی ضعف اصلی این آلبوم هستند؛ اتفاقی که برای بسیاری از آلبوم‌های این‌چنینی در ایران رخ می‌دهد.

نوع لحن و تأکیدات پندآمیز در بخش قابل توجهی از ترانه‌های «هزارتو» به ماهیّت آلبوم آسیب زده است. انگار این اشعار مخاطب مشخصی دارند و مدام به او درس زندگی می‌دهند. این برای مخاطبِ راک که پی عصیان و ساختارشکنی است، چندان مطلوب به نظر نمی‌رسد. جدای از این، آلبوم از منظر محتوای ترانه‌ها چند تکه است و برخی ترانه‌ها از منظر ساختار ادبی نیز یکدست نیستند؛ به عنوان مثال، در آهنگ «مرد سرگردان» تا میانه‌ی ترانه، کسی دارد «مرد سرگردان» یا «جوان سالخورده» یا «مرد بی‌سایه» را خطاب قرار می‌دهد که «نترس» و «حقیقت را باور کن» و از نیمه‌ی شعر ماجرا تغییر می‌کند که «چرا راه طولانی است» و «چرا به پایان نمی‌رسیم» و ... . یا اینکه مثلاً محتوای قطعات «آغاز رویا» و «مرد سرگردان» از شاعرانگی رمانتیک قطعات «صدای پای آب» یا «چه زیبا می‌رقصی» به‌کلی دور و متفاوت است. این مشکلات، مشخص می‌کند گروه از منظر ایده و درون‌مایه، چشم‌انداز روشنی ندارد. تعدادی نوازنده‌ی خوش‌ذوق بوده‌اند که توانسته‌اند با اتکا به تکنیک خود و پالایش صوتی قابل‌قبول یک آلبوم را به انجام برسانند و این «لازم» برای هیچ آلبومی -مخصوصاً آلبوم‌های باکلام- «کافی» نیست.

برای خرید و دانلود آلبوم هزارتو به وب‌سایت بیپ‌تونز مراجعه کنید.

امتیاز: 0
17 اسفند 1398
Adam Abi 00

مرورِ تاریخِ آبی‌رنگ

نویسنده: امیر بهاری

«آدمآبی» آلبومی در ادای دین به بلوز تگزاسی است که به لحاظ سبکی یکی از مهم‌ترین ریشه‌های شکل‌گیری موسیقی هارد-راک و مِتال است و این ادای دین از آغاز آلبوم که به بلوز دهه‌ی هفتاد میلادی گرایش دارد، آغاز می‌شود و به شکل تدریجی به فرم موسیقی متال امروز‌ی‌تر می‌رسد. آلبومی شخصی از «عبدی اوحدی» هنرمند جوان کرمانی، که مروری بر سبک‌های مورد علاقه‌اش هم هست، ولی در عین حال با هوشمندی آهنگ‌سازی و اجرا شده است.

ساختن ریف‌های محکم در حال و هوای سبکی که تقریباً از مد افتاده و ادای دین آگاهانه به ژانر بلوز و هنرمندان و گروه‌هایی چون «جانی وینتر» و «زی‌زی ‌تاپ» از جمله ویژگی‌های جالب توجه این آلبوم است. عنوان آلبوم «آدمابی» که به انگلیسی «Blue Man» نوشته شده، برگرفته از همان عنوان موسیقایی بلوز نواز (Blues Man) است که در عنوان اثر نیز مستتر است. اوحدی در این آلبوم سعی کرده گرفتار علایق نوستالژیک نشود، چیزی که حتا هنوز هم در موسیقی راک ایران اتفاق می‌افتد و برگ برنده او ساختن ریف‌های جذاب با هارمونی‌های نه‌چندان ساده است که تنوع آنها آلبوم را به خوبی تا انتها هدایت می‌کند.

حضور همایون مجدزاده، هنرمند باتجربه‌ی موسیقی راک در ایران، در مسند کسی که پالایش صوتی آلبوم (میکس و مسترینگ) را انجام داده و در چهار قطعه‌ی آلبوم هم لیدگیتار نواخته است، حضوری موثر و پیش‌برنده‌ است. او به عنوان تک‌نواز سعی کرده به حال و هوای آلبوم توجه کند و متفاوت از شخصیت نوازندگی خود در گروه «کهت‌میان» در این آلبوم حضور داشته باشد.

اوحدی خواننده، آهنگ‌ساز، شاعر، گیتاریست و بِیسیستِ «آدمآبی» است و آلبوم با امکانات محدودی تولید شده است؛ ولی نوع صدادهی و دقت در اجرا و پالایش صوتی و هوشمندی در انتخاب صداهای از پیش ساخته شده‌ی درامز باعث شده این محدودیت چندان نمودی نداشته باشد.

اوحدی از معدود فعالان موسیقی راک و متال در ایران است که ظاهراً تلاش کرده تا چشم‌اندازی فراتر از سبک‌های مورد علاقه‌اش داشته باشد و همین نکته یعنی شناخت موسیقیِ فراتر از علایق سبکی، باعث شده تا در جریان موسیقی آلترنیتو ایران آلبومِ مستقلِ کم‌هزینه، ولی تأمل برانگیز تولید کند.

برای خرید و دانلود آلبوم آدمآبی به وب‌سایت بیپ‌تونز مراجعه کنید.

امتیاز: 0
10 آذر 1398
Balzan 1

سقوط از نقطه‌ی اوج

نویسنده: امیر بهاری

گاهی اوقات آثار هنری از یک غفلت ساده آسیب بزرگی می‌بینند، اهمالی که شاید چندان هم به مناسبات زیبایی‌شناسانه مرتبط نیست و بیشتر به نوع نگاه پدید‌آورنده باز می‌گردد؛ آلبوم «بالزن» از غفلتی این‌چنینی آسیب می‌بیند. در آغاز، «خوانندگی» نقطه‌ی قوت «بالزن» است، اما وقتی آلبوم را به  پایان می‌بریم، می‌بینیم علت عدم توفیق اثر بوده است. خواننده که از توانایی کم‌نظیری در میان جریان موسیقی آلترنیتو ایران بهره می‌برد، آنقدر مقهور توانایی خویش است که عملاً آلبوم را به بی‌راهه می‌کشاند و تلاش‌های «نیما رمضان» برای ساختن موتیف‌ها و بیت‌های متنوع در طول آلبوم به دلیل مونوتون و تکراری‌شدن کلام (وکال) ناکام می‌ماند.

«بوی کهنه‌ی مهتاب» یک شروع عالی است برای آلبوم؛ هم شخصیت خواننده را معرفی می‌کند و هم بستر موسیقایی را شکل می‎دهد. چند جنس خوانندگی و سبک موسیقی در این قطعه به خوبی ممزوج شده‌اند؛ همه چیز نوید آلبومی موفق را می‌دهد اما در ادامه‌، مسیری که بخش آوازی آلبوم می‌رود آن‌قدر بر نشان دادن توانایی تکنیکی خواننده تمرکز دارد که از شکل‌گیری یک روند پویا در ساختار آلبوم جلوگیری می‌کند.

نیما رمضان که کارهای صداسازی و نوازندگی گیتار و پرداخت موسیقایی کار را برعهده داشته، تلاش‌های قابل تأملی انجام داده است؛ اما به عنوان یک هنرمندِ باتجربه‌، توقع می‌رفت از مسیر یکنواختی که آلبوم در آن سقوط کرده، جلوگیری کند امّا از پس این امر برنیامده است.

در ترانه‌ی «صیاد»، خواننده در فرازهایی، گذری بر «بیات ترک» می‌کند، اتفاق زیبایی که با بهره گرفتن از ایده‌های مشابه آن، امکان داشت سرنوشت دیگری برای آلبوم رقم بخورد.

«امیر بال‌افشان» خواننده‌ای که پیش‌تر با گروه‌های رشت، «ماخولا» و «دوار»، همکاری کرده به نوعی با این آلبوم اولین تجربه‌ی رسمی خود را از سرگذرانده است. آلبومی که پیش از انتشار با ارائه‌ی دو تک‌آهنگ‌ نوید ظهور یک گروه خوش‌آتیه و یک خواننده‌ی مسلط را می‌داد.
«بالزن»، با همه‌ی بحثی که مطرح شد، از آثار مدعی سبک خود محسوب می‌شود؛ ولی پتانسیلی فراتر از این دارد.

برای خرید و دانلود آلبوم بالزن به وب‌سایت بیپ‌تونز مراجعه کنید.

امتیاز: 0
01 آبان 1398
Reverse Silence 1

کامیابی با کسب‌وکارِ فانکی

نویسنده: امیر بهاری

موسیقی فانک(Funk Music) با گرایش‌های مختلف (راک، بلوز، جَز و ...) در ایران بسیار محبوب است و  این موضوع  سابقه‌ی طولانی دارد؛ ساخته‌های آندرانیک برای برخی ستاره‌های موفق پاپ اوایل دهه ۱۳۵۰ را مرور کنید. در سال‌های اخیر که امکانات ارتباطی رشد قابل توجهی داشته، توقع می‌رفت که آثار این ٰژانر  در ایران هم رشد قابل توجهی داشته باشد ولی اینگونه نشد. تریوی جوان «خردل» از مشهد، از خراسانِ خروشانِ از موسیقی یک آلبوم فانک٬ که گاهی به سمت راک می‌لغزد و گاهی به سمت جَز می‌رود تولید کرده است که واجد استانداردهای قابل توجهی در این سبک است.

همان چند ثانیه‌ی اول آلبوم که  گیتار الکتریک «ریفِ» فانکی می‌نوازد و گیتاربیس با افکت آشنای این سبک مکملش می‌شود و درامز با جزئیات قابل توجهی از شکل نوازندگی در این سبک همراه این دو؛ تریوی خردل میخ خود را به عنوان تشکُّل سه نوازنده‌ی حرفه‌ایِ‌ جوان می‌کوبد. حالا می‌ماند امری مهم‌تر؛ ایا این تریو به اندازه‌ی کافی در آهنگسازی هم موفق بوده‌اند؟

افتادن به ورطه‌ی تکرار در این جنس موسیقی یکی از آسیب‌های جدی است. دور نگه داشتن آلبوم از این آسیب به واسطه‌ی  عناصر آشنا و محدودِ سبکی کار دشواری است. تریوی خردل در آلبوم «سکوت واژگون» با دقت بسیاری برای هر قطعه موتیف‌های متنوع و ریف‌های مختلفی ساخته است و گیتار هم در ملودی پردازی متنوع و موفق عمل کرده است. در اغلب قطعات این تنوع پیش برنده است و آلبوم را از آسیب تکرار تا حدود زیادی دور نگه می‌دارد اما نکته‌ی مهم این است؛ آلبوم بدون کلام است و این به خودی خود، کار را سخت‌تر کرده است شاید اگر کار کمی موجزتر بود، رخوتناک به انتها نمی‌رسید. جدای از این نکته ، با توجه به جنس موسیقی، پالایش صوتی انجام شده در کنار تنظیم و آهنگسازی، موفق است و این را باید به فال نیک گرفت که امروز مشهد صاحب استودیوها، صدابرداران و هنرمندانی است که فارغ از آنچه در پایتخت می‌گذرد با استاندارد قابل توجهی (و در مواردی بهتر از پایتخت) مشغول به فعالیت هستند.

برای خرید و دانلود آلبوم سکوت واژگون به وب‌سایت بیپ‌تونز مراجعه کنید.

امتیاز: 2.4
14 مرداد 1398
photo 2019 06 14 14 35 31

یک بام و دو آسمان

نویسنده: امیر بهاری

«هبوط» آلبوم بی‌کلام در سبک الکترونیک-راک است که تلاش می‌کند به مدد نام‌گذاری قطعات ، چینش و نوع آهنگسازی، پی‌رنگی موسیقایی از روایتی اساطیری را پیش روی مخاطب بگذارد اما این روایت یک‌دست پیش نمی‌رود.
آلبوم با «هبوط» آغاز می‌شود و با «شب» به پایان می‌رسد. اگر آغاز آلبوم با قطعه‌ی هبوط ، شروعی جذاب محسوب شود پایان آن با «شب» سرانجام نه‌چندان خوش این هبوط را یادآوری می‌کند اما مسیری که طی می‌شود، مسیر یکدستی نیست. آلبوم گاهی اوقات به فضاهای کلاسیک آلبوم‌های بدون کلام راک نزدیک می‌شود مثل قطعه‌ی «رنگی» و گاهی اوقات آنقدر از این فضا دور است که هنگام گوش کردن امکان دارد تصور کنید که شنیدن آلبوم دیگری را آغاز کردید.

«هبوط» در واقع پروژه‌ی شخصی کاوه سجادی است که آهنگساز و تنظیم کننده آلبوم است، گیتارآکوستیک، گیتار الکتریک، گیتاربیس و سینتی را نواخته و همچنین کارهای درام پروگرامینگ (طراحی خط ساز درامز برای استفاده از سمپل‌) را انجام داده است.

علیرضا اشرف‌پور(نوازنده دیگر گیتار الکتریک) امضای خود را آورده و برخی‌ قسمت‌ها ادبیات خاصی به آلبوم داده است. در قطعه‌ی «تهوع» اشرف‌پور با شیوه‌ی خاص خودش تلاش کرده با گیتار الکتریک به فواصل موسیقی ایرانی نزدیک شود و با لحن خاص‌اش ادبیات جذابی را شکل دهد اما ظاهراً آهنگساز نمی‌دانسته با چنین خطی از گیتار چه کند و آن را رها می‌کند.

حضور اشرف پور و سعید پیلتن (نوازنده‌ی درامز در سه قطعه از آلبوم) به رغم پتانسیل قابل توجه‌شان بیش از اینکه به ارتقا زیبایی در آلبوم یاری کند منجر به تغییر ادبیات آلبوم در برخی قطعات شده است. دوقطعه‌ی «رنگی» و «تهوع» که پشت هم در آلبوم جای گرفته‌اند، ادبیات متفاوتی دارند و نمونه‌ای از تغییر لحن آلبوم هستند و این به یکپارچه بودن آلبوم آسیب زده است. از سوی دیگر براساس نمونه‌های همین ژانر آلبوم چندان دقیق پالایش صوتی نشده است.

با این همه «هبوط» واجد سلیقه‌ای زیبایی‌شناسانه است که کمتر در این جنس موسیقی در ایران قابل مشاهده است. کمی دقت و کمی گزیده‌تر گفتن می‌توانست به تولید آلبوم منسجم‌تری منجر شود.

برای خرید و دانلود آلبوم هبوط به وب‌سایت بیپ‌تونز مراجعه کنید.

امتیاز: 1.9
21 خرداد 1398
Toloue Khorshid 1

آبشخور راک ایرانی

نویسنده: امیر بهاری

بدون در نظر گرفتن دو نکته‌ی مهم نمی‌توان به آلبوم «طلوع خورشید» پرداخت: اول این‌که «فرهاد مجذوب» بعد از حدود نیم‌ قرن فعالیت در موسیقی ایران بالاخره به شکل مستقل مجموعه‌ای از قطعاتش را  منتشر کرده است. مجذوب از معدود مدرسین ساز گیتار الکتریک در دهه‌ی عُسرتِ شصت بوده است. نکته‌ی دیگر این‌که او و هم‌نسلان‌اش در محبوبیت چند گروه و چهره‌ی راک و بلوز در ایران تأثیر داشته‌اند: اِلوی، کمل، سانتانا، گری مور، پینک فلوید و...، و در «طلوع خورشید» به این گروه‌ها ادای دین شده است.

«طلوع خورشید» به نوعی نشان می‌دهد موسیقی راک ایران بر مبنای چه نوع سلیقه‌ای شکل گرفته است، هرچند که امروز لحن‌ها و رویکردهای دیگری هم در موسیقی راک ایران شنیده می‌شود، اما هنوز هم بسیاری تلاش می‌کنند به آن سُنوریته‌ی خاص دهه‌ی هفتاد میلادی برسند. این‌که آیا این تلاشی واپس‌گرایانه است یا نه، باشد برای مجالی دیگر؛ اما مجذوب در این آلبوم چشم‌اندازی پیش روی ما می‌گذارد که نشان می‌دهد سلیقه‌ی امثال او در تعریفِ رویکرد خاصی در نوازندگی گیتار الکتریک در ایران تا چه حد تاثیرگذار بوده است.

«طلوع خورشید» دقیق و شُسته‌رُفته اجرا شده است، همان چیزی که از یک معلم با تجربه انتظار می‌رود. آهنگ‌سازی موفق در سبک راک و در شیوه‌ی موسیقی بدون کلام گیتاریست‌های مستقل که گیتار الکتریک را راوی اصلی یا میان‌دار قطعه می‌کنند و فراز و فرود ملودی بر این مبنا تعریف می‌شود. «فرهاد مجذوب» به دو چیز بیش از دیگر مسائل توجه کرده است: اول حس و حال نوازندگی‌ها و دوم ساختار قطعات، و اتفاقاً برگ برنده‌ی آلبوم هم همین دو مسئله هستند. کاری که هنرمندان محبوب‌اش هم انجام می‌دادند.

شاید آلبوم برای برخی این شبهه را ایجاد کند که «قدیمی صدا می‌دهد»، اما به واسطه‌ی آهنگ‌سازی با رویکرد شخصی و منحصر به دیدگاه پدیدآورنده، تا حد زیادی از این شبهه مصون می‌ماند. در واقع آهنگ‌ساز با تبحر سعی کرده است در ملودی‌پردازیْ اصیل و شخصی پیش برود و در عین حال، صادقانه در آن جنس و سَبْکی که دوست دارد، اثری خلق کند.

راک امیر بهاری طلوع خورشید فرهاد مجذوب

برای خرید و دانلود آلبوم طلوع خورشید به وب‌سایت بیپ‌تونز مراجعه کنید.

امتیاز: 2.4
11 خرداد 1398
بالا